فرهنگ همیشه ماندگار

مقالات و دستنوشته های فرهنگی وهنری اسماعیل مجللی

فرهنگ همیشه ماندگار

اسماعیل مجللی
فرهنگ همیشه ماندگار مقالات و دستنوشته های فرهنگی وهنری اسماعیل مجللی

اربعین حسینی و زیارت امام حسین با پای پیاده

اربعین حسینی و زیارت امام حسین با پای پیاده

زمین کربلا که بیابانی در کنار رود فرات بود، قطعه ای از خاک زمین است که حسین (ع) در آن به شهادت رسید و با خون خود این زمین را متبرک و تبدیل به مکان اسطوره ای نمود و تا ابد یاد حسین زنده خواهد ماند و قاتلان او به لعن خدا گرفتار می شوند. مکان اسطوره ای کربلا برای همه ما پذیرفتنی است به گونه ای که چنانچه امروز وارد آن شهر شویم شاید دیدن هتلها ، مردم مختلف با پوششهای متنوع، خرید و فروش و داد و ستد و تکنولوژی مدرن برای ما پذیرفتنی نباشد زیرا دیدن این موارد در مکان اسطوره ای پذیرفتنی نیست، زیارت مزار امام حسین(ع)همواره یکی از آرزوهای مسلمانان به ویژه شیعیان بود ،به گونه ای که حتی در تعارفات و محاورات عامیانه نیز مردم برای یکدیگر ،زیارت کربلا و مزار امام شهیدشان را آرزو میکنند، به گواهی تاریخ ،زیارت امام حسین(ع)در بسیاری از ادوار برای مشتاقان ،بسیار سخت و پر خطر بوده است و زائران بسیاری به خاطر این مشقتها، آرزوی زیارت امام حسین را به گور بردند،حکام و سلاطینی هم که روی کار آمدند ظلم و ستم آنها کمتر از ظلم یزید و ابن زیاد نبود  و هراس آنها از خون امام حسین   منجر به این گردید که بارها مزار شریف این امام معصوم را تخریب نمایند و یا زایران امام را به قتل میرساندند  که ظلم متوکل گواه این مدعاست اما شوق زیارت کربلا نه تنها از شیعیان کاسته نشد بلکه روز به روز عطش مردم عاشق برای زیارت امام حسین افزونتر میگردید ،بارزترین نمونه آن در سال 82پس از سقوط بغداد فوج فوج مردم را دیدیم که با پای پیاده خطرات بسیاری را به جان خریدند و به زیارت امام حسین نائل آمدند و پس از آن نیز همزمان با اربعین حسینی ،خیل مشتاقان به صورت پیاده عزم کربلا میشوند  ،زیارت پیاده کربلا ،آیین کهنی است  که از دیرباز مرسوم بوده و تعدادی از شیعیان با پای پیاده از اقصی نقاط به قصد زیارت حرم امام حسین(ع)به کربلا سفر میکردند .این مسافرتها که به دلایلی همچون کسب پاداش اخروی و اثبات ارادت به ائمه بزرگوار به انجام میرسید ،توسط افراد بسیاری رخ داده است .در تاریخ اسلام آمده است که تعدادی از امامان پای پیاده قصد زیارت کرده اند  و در حکایات عرفانی نیز شاهد پیاده روی برخی  افراد به حج و یا کربلا میباشیم و این شیوه زیارت رفتن ، نوعی ریاضت به شمار میرفت .در این سفر که به صورت کاروانهای بزرگ حاجیان انجام می‌شد عده‌ای از گرما و تشنگی و خستگی در راه می‌مردند. با این وصف طی این سفر که چند هزار کیلومتر راه دشوار بود با پای پیاده، مسلماً دشواریهای بیشتری داشته و قوت اراده و ایمان را می‌طلبیده است.در زندگی ملاصدرا نوشته‌اند که وی هفت سفر ـ پیاده ـ به سفر مکه رفته است و سرانجام در سفر هفتم بر سر راه خود به مکّه و زیارت کعبه در شهر بصره (در خاک عراق) بیمار شد و چشم از جهان فرو بست. شاه عباس صفوی نیز برای زیارت امام رضا(ع)فاصله اصفهان تا توس را با پای پیاده طی نمود و از خالص ترین اموالش این گنبد را به طلا آذین نمود که در سال 1010 هجری قمری آغاز شد و در 1016 به پایان رسید.واین ماجرا به زبان عربی در دورتادور گنبد امام رضا (ع)نوشته شده است .

امام صادق(علیه‎السلام) فرموده است: «من خرج من منزله یرید زیارة قبر الحسین بن علی(علیه‎السلام) ان کان ماشیا کتبت له بکل خطوة حسنة و محا عنه سیئة...»( بحارالانوار، ج 98، ص 28/ المزار، شیخ مفید، ص30.)؛ هر کس به قصد زیارت امام حسین(علیه‎السلام)، پیاده از خانه‎اش خارج شود، خداوند در مقابل هر گام، برای او حسنه‎ای می‎نویسد و گناهی از او می‎زداید.

معاویة بن وهب (از اصحاب امام صادق علیه‎السلام) می‎گوید:خدمت آن حضرت رسیدم. در مصلای خود در خانه‎اش نشسته بود و پس از نماز با خداوند راز و نیاز می‎کرد. از جمله (در دعا نسبت به زائران قبر حسین علیه‎السلام می‎گفت:
"خدایا زائران قبر حسین را بیامرز، اینان که در این راه، پول خرج می‎کنند، بدن‎های خود را در این راه در معرض قرار می‎دهند... خدایا رحمت کن بر چهره‎هایی که آفتاب، رنگ آنها را تغییر داده، صورت‎هایی که متوجه قبر ابا عبدالله است، چشم‎هایی که در محبت ما اشک می‎ریزد... خدایا این جان‎ها و بدن‎ها را به تو می‎سپارم، تا کنار حوض کوثر به هم برسیم ...این سنت زیارت پیاده، از زمان ائمه بوده و تاکنون نیز ادامه دارد و اجر بیشماری برای آن نقل شده است.

فاضل دربندی می‎نویسد: این پیاده بودن، یا به جهت فقیر بودن زائر است که نشان می‎دهد این زیارت، برخاسته از شوق و محبت است، یا به جهت آنست که زائر، خود را در برابر سلطان اقلیم جوانمردی و خورشید سپهر عصمت و شهادت، کوچک می‎شمارد و در راه او، رنج سفر پیاده را بر خود هموار می‎کند و هر دو ارزشمند است.

 



تاريخ : شنبه پانزدهم آذر 1393 | | نویسنده : اسماعیل مجللی |

هدف تعزیه یادآوری برای زنده نگاه داشتن مصائب ائمه اطهار(ع)است

برای دیدن مطلب کامل اینجا کلیک کنید



تاريخ : پنجشنبه ششم آذر 1393 | | نویسنده : اسماعیل مجللی |

در آمدی بر تعزیه و تعزیه خوانی

برای دیدن مطلب اینجا کلیک کنید



تاريخ : پنجشنبه ششم آذر 1393 | | نویسنده : اسماعیل مجللی |

تعزبه برخاسته از تمایلات کاملاً مردمی به قهرمانی آرمانی است

کارشناس ارشد تعزیه استان مرکزی:

تعزبه برخاسته از تمایلات کاملاً مردمی به قهرمانی آرمانی است

 

برای دیدن مطلب اینجا کلیک کنید



تاريخ : دوشنبه بیست و ششم آبان 1393 | | نویسنده : اسماعیل مجللی |

سوگواره نمایش و آیینهای نمایشی خمسه




تاريخ : چهارشنبه بیست و یکم آبان 1393 | | نویسنده : اسماعیل مجللی |

تعزیه؛ هنری با ساختار دراماتیک

 تعزیه در میان گونه های مختلف نمایش ایرانی ،شاید قویترین،کاملترین،پیچیده ترین باشد که از ساختار کامل دراماتیک برخوردار است   برای دیدن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید



تاريخ : جمعه شانزدهم آبان 1393 | | نویسنده : اسماعیل مجللی |

سلام بر حسین(ع)



تاريخ : چهارشنبه هفتم آبان 1393 | | نویسنده : اسماعیل مجللی |

السلام علیک یا اباعبدالله

عجب شور و فغان دیگر به پا شد

حسین وارد به دشت کربلا شد

 

 



تاريخ : دوشنبه پنجم آبان 1393 | | نویسنده : اسماعیل مجللی |

میلاد امام هادی بر شیعیان جهان مبارکباد

امام هادی(ع) فرزند امام جواد،دهمین پیشوای شیعیان جهان پانزدهم ذی‌الحجه سال 212 هجری قمری در مدینه به دنیا آمداین امام همام در راستای نهادینه کردن امامت و مسأله مهدویت، دو هدیه گرانبها را برای جامعه مسلمانان به یادگار گذاشت،زیارت جامعه کبیره و زیارت غدیریه که بی‌شک می‌تواند لقب دائرة‌المعارف شیعه را به خود اختصاص دهد. زنی به نام زینب کبری ادعا کرد که من زینب دختر علی بن ابیطالب هستم، او را نزد متوکل آوردند، متوکل حضرت هادی(ع) را احضار کرد که او را مجاب کند، حضرت فرمود: دروغ می‌گوید، زیرا اگر او راست بگوید باید درندگان گوشت او را نخورند، برای اینکه گوشت اولاد فاطمه بر درندگان حرام است.متوکل که دنبال بهانه‌ای برای نابودی حضرت هادی(ع) می‌گشت از حضرت خواست که خود آن بزرگوار نزد درندگان و شیرهایی که خود متوکل نگهداری می‌کرد، برود، حضرت قبول کرد و رفت و شیران با کمال تواضع اطراف آن بزرگوار را گرفتند و حضرت آنان را نوازش می‌کرد، چون حضرت از نزد شیران به سلامت آمد، آن زن به دروغ خود اقرار کرد و خواستند او را پیش شیران بیندازند که مادر متوکل شفیع آنها شد .بحارالانوار

تاريخ : جمعه هجدهم مهر 1393 | | نویسنده : اسماعیل مجللی |

قربانی کردن و پیشینه آن در ملل مختلف

سنت قربانی کردن ،رسمی است کهن که در بیشتر ملتها و ادوار گوناگون تاریخ وجود داشته است.

قربانی ویژه ی یك دین یك قوم یا ملت خاصی نبوده است و در طول تاریخ بشریت به شكل های گوناگون وجود داشته است. در تمدن های هند، چین، ایران، سومر، كلده، یونان، مصر و ... خدایان و ایزدان همواره قربانی طلب می‌كردند و اغلب شاید هم بدون استثنا خونین بوده‌اند. یعنی یك نوع قتل آیینی یا كشتن آیینی بوده است. قربانی كننده همیشه دارای یك هویت مقدس بود و مورد حمایت قرار می‌گرفت.

در یونان باستان درمراسم آیینی وسالیانه برای بزرگداشت دیونیسوس،درتاکستان‌هاوزمین‌های کشاورزی،مردم دورهم جمع می‌شدند ویک بزراقربانی می‌کردند وآوازمی‌خواندندوسپس بزراقطعه قطعه کرده ودرکل زمین پخش می‌کردند واعتقادداشتندکه بااینکاردیونیزوس باعث حاصلخیزی زمین می‌شود.اشعاری که این کشاورزان می‌خواندند به تراگودیا (trago dia) معروف شد. تراگو دریونانی به معنی بز و دیا به معنی شعراست ودرواقع به معنای سرود بزی است. نام امروزی تراژدی ازهمین واژه گرفته شده‌است

درافسانه های هندوواروپایی ازاسب به عنوان نشان ویژه ایزدآفتاب،ایزدماه وایزدباد سخن رفته است و درراه بعضی ایزدان فقط اسب قربانی میکردند

در تمدن عیلام قربانی به عنوان یکی از اساسی ترین سنتهای آئینی برای جلب رضایت خدایان محسوب می‌شد. در دورهٔ هخامنشی نیز مناسک قربانی برای خدایان ایرانی و عیلامی تحت عنوان کوشوکوم برگزار می‌گردید که در الواح باستانی تخت جمشید به آن اشاره شده است

در بینش اسطوره ای كشته شدن افراد به گونه‌ای جلوه‌گر است كه انگار مراسم قربانی برای خدایان انجام پذیرفته است و این خدا یا ایزد و یا ایزدان هستند كه قربانی می‌خواهند تا نظم را به طبیعت یا به اجتماع یا قوم بازگردانند و قربانی شدن موجودات فانی در اسطوره ها تنها برای خدایان است و یا خدایان قربانی می‌گیرند تا به انسان ها و موجودات خاكی و میرا بفهمانند كه اراده و سرنوشت در ید قدرت آنان است.

از این رو هر كس برای رسیدن به اهداف خود قربانی می‌كرد، گروهی برای رسیدن به قدرت سیاسی یا مالی، شماری برای رام كردن طبیعت، عده‌ای برای باروری زمین و رویش گیاهان، كسانی به قصد ارتباط با روان پدیده‌های طبیعت (كه در اسطوره های زرتشتی می‌توان خوانده می‌شود) برخی برای یگانگی و برتری قوم خود، كسانی برای تطهیر و نجات روح و یا نجات فرد و دسته‌ای برای آن كه به بزرگسالی رسند و هویت یابند، قربانی می‌كردند  حتی قربانی كردن می‌تواند نمادی از تغییر شیوه ی معیشت و اقتصاد باشد كه این نمونه بیش تر در اسطوره های میان رودان (بین النهرین) به چشم می‌خورد.قربانی خونین، از خدایان و ایزدان كوچك‌تر و كم اهمیت‌تر، در پیشگاه خدایان بزرگ‌تر و قدرتمند‌تر، آغاز می‌شود، سپس نوبت قربانی كردن انسان می‌رسد  و انسان نخستین قربانی را به منظور تقدیم به خدا و یا خدایان خویش، از جنس خود انتخاب نمود که بعدها انواع گوناگون به آن افزوده شد و حیوانات جای انسان را گرفت

این سنت در بین ایرانیان در مناسبتهای مختلف صورت میگیرد . ایرانیان چنانچه دارای فرزندی شوند ویا مراسم عروسی برگزار میکنند ،یا اینکه از بلا و گرفتاری رهایی یافتند و یاچنانچه سفرهای پر خطری را به اتمام برسانند ویا خانه و اتومبیلی خریداری کنند و..اقدام به ذبح قربانی میکنند و گوشت آن را بین دوستان و همسایگان توزیع میکنند .این سنت هم برای شخصی که قربانی میکند و هم برای اشخاصی که گوشت قربانی هدیه میگیرند بسیار مبارک و همراه با نشاط میباشد و یک نیاز مذهبی نیز برای هر دوطرف تلقی میشود .چرا که کشتن قربانی توسط یک شخص و همچنین دریافت گوشت قربانی توسط شخص دیگر ،خود یک سعادت مذهبی به حساب می آید .

در ادبیات ایران از لفظ قربانی زیاد استفاده شده‌است.

فردوسی در شاهنامه میگویدکه ایرانیان باستان تا پیش ازضحاک به گیاهخواری و پرهیز از کشتن حیوانات می پرداخته‌اند.

 ز هرچ از زمین سر برآورد نیز /جز از رستنیها نخوردند چیز/ به دل کشتن جانور جای کرد /پس آخر شه بدکنش رای کرد/ خورش کرد و آورد یک یک به جای/ ز هرگونه از مرغ و از چارپای

اماشاخصترین قربانی کردن ایرانیان سفر حج و روز عید قربان میباشد . همان روزی که خداوند به ابراهیم دستور داد که فرزندش اسماعیل را قربانی کند بیشتر مفسران گفته اند که خداوند در این واقعه ابراهیم را در موضع امتحان قرار داده تا میزان اخلاص و تسلیم و رضای او روشن شود و ابراهیم از این امتحان سربلند بیرون آمده است.

در عید قربان ایرانیان ،به خصوص کسانی که سفر معنوی حج را تجربه کرده اند اقدام به ذبح قربانی میکنند و گوشت آن را بین خلایق توزیع میکنند



تاريخ : یکشنبه سیزدهم مهر 1393 | | نویسنده : اسماعیل مجللی |
        مطالب قدیمی‌تر >>


.: Weblog Themes By SlideTheme :.